fbpx

Zaplecze sklepu Vital Mat

09 Gru, 2013

AHCC działanie przeciwnowotworowe w świetle badań naukowych

Zamieszczony przez: admin w: Lekarze o suplementach|Układ odpornościowy

Dr.n. med. Norbert Szaluś

 Część I

 Active Hexose Correlated Compound (AHCC) – (Aktywny Związek Heksozy) jest to enzymatycznie przetworzony ekstrakt z grzy­ba Lentinus edodes z rodziny basidiomycetes. Należy do zespołu modyfikatorów odpowiedzi biologicznej (Biological Response Modifier – BRM). Głównymi składnikami AHCC Są polisacharydy w 71,2%, 13,1% stanowią proteiny, 8,9% minerały, 2,2% tłuszcze, 2,1 włókna i 2,5 % inne związki. W skład polisacharydów AHCC wchodzą a-glukany w ilości 15,8 g/100 g oraz B-glukany w ilości 0,2 g/100 g. Głównym obszarem działania tego związku jest immuno­modulacja układu odpornościowego. AHCC stosowany jest jako suplement diety w ponad 700 klinikach na świecie, głównie w Ja­ponii. Obecnie również jest badany w wielu (> 30) prestiżowych uczelniach na świecie między innymi: Harvard Medical School, Yale University School of Medicine, Colombia University in the city of New York, University of California – DAVIS, Binghampton University of New York, Drexel University. W biuletynach świa­towych na temat AHCC opublikowano ponad 100 artykułów.

Ponad 10 letnie prace badawcze

przeprowadzone na zwierzętach oraz ludziach potwierdziły immunomodulujące działanie tego związku. Gao i wsp. stwierdzili, że przedterapeutyczne podanie AHCC wydłuża proces rozwoju nowotworu i zmniejsza rozmiary guza u myszy z wszczepionymi nowotworami czerniaka (B16FO cells) lub grasiczaka (EL4 cells).

Prawdopodobny efekt takiego działa­nia AHCC byt związany z zwiększeniem proliferacji limfocyt6w T CD4+ i CD8+, powiększeniem produkcji interferonu- y (INF – y) przez limfocyty T CD8+, zwiększeniem liczby limfocytów – natural killer oraz limfocyt6w Ty-ð T [1].

 

W przeprowadzonym badaniu przez Ghoneum’a i wsp. u 11 z zaawansowaną chorobą leczonych chirurgicznie, chemio i ra­dioterapią. W grupie leczonych byli następujący pacjenci: z ra­kiem prostaty (3 chorych), z rakiem jajnika (3 chore), ze szpicza­kiem mnogim (2 chorych) i rakiem piersi (3 chore). U chorych u których zaobserwowano w badaniu wyjściowym aktywność komó­rek NK na poziomie 18,8% wartości prawidłowej, po 2 tygodniach stosowania AHCC w dawce (3g/dzień) zaobserwowano u tych pa­cjentów 2,5 krotny wzrost aktywności komórek NK [2]. W pra­cy Uno i wsp. w grupie chorych z nowotworami litymi opiniowano wpływ AHCC na produkcję interferonu- y (INF – y) i interleukiny – 12 (IL-12). Zarówno INF – y jak i IL-12 mają ujemny wpływ na wzrost guzów oceniono ich stężenie jak zarówno ilość komórek NK u chorych z chorobą nowotworową. We wnioskach autorzy stwierdzają, że stężenie tych dwóch cytokin jak również aktyw­ność komórek NK wzrosły do normalnego poziomu w porównaniu ze stanem początkowym, gdzie te trzy parametry były obniżo­ne [3]. Kolejną pracą potwierdzającą wpływ na parametry immunologicz­ne jest badanie autorów japońskich. W grupie zdrowych osób 50 letnich i starszych wyciągnięto wnioski, iż podawa­nie AHCC  przez 60 dni w dawce (3g/na dobę) wytwarzanie przez CD4+ i CD8+ komórki T samego IFN- a lub samego TNF- y lub obu jednocześnie, wzrasta w czasie podawania preparatu AHCC w stosunku do badania wyjściowego. Taki stan immunologiczny utrzymywał się do 30 dni po zaprzestaniu przyjmo­wania AHCC [4]. W zespole zdrowych osób również przeprowadzono badania nad immunologicznym profilem działania AHCC. U osób tych badano wpływ AHCC na ilość i funkcję krążących komórek dendrytycznych (DCs – dendritic cells). 21 zdrowych ochotników podzielono na dwie grupy. W pierwszej byli chorzy przyjmujący AHCC w dawce (3g/na dobę)przez 4 ty­godnie, drugą grupę stanowiła grupa placebo. W badaniu tym mierzono ilość skupisk krążących różnicujących się (CD)11 c+ DCs (DC1) and CD11c- DCs (DC2), allogeniczną mieszano-leukocy­tową reakcję leukocytów (Allogeneic mixed-leukocyte reaction AMLR) , aktywność NK, odpowiedz proliferacyjną limfocytów T na miogen fitohemaglutyniny (phytohemagglutinin [PHA]), jak również produkcję cytokin takich jak: IL-2, IL-4, IL-6, IL-10, INF – Y i TNFa. W grupie AHCC (n=10) po 4 tyg. stwierdzono znaczącą większą liczbę krążących DCs, DC1 i DC2 w porównaniu z grupą placebo (n=11). AMLR w grupie AHCC również byt znacząco wyższy w porównaniu z grupą kontrolną. Nie stwierdzono doniosłej różnicy w reakcji limfocytów na PHA, aktywności NK i stopnia wytwarzania cytokin [5].

 

 

.


Zapisz się do newslettera

Poinformujemy Cię o nowych produktach i promocjach

Please wait...

Dziękujemy za rejestrację!

Kalendarz

Lipiec 2019
P W Ś C P S N
« Kwi    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  

To warto wiedzieć

Oferta mebli Milano